Rozdział 21

                            Rozdział 21
Dziś jest Niedziela. Więc mogę jeszcze trochę odpocząć.  Ale tylko trochę bo musze zrobić lekcje. No ale nie ma co narzekać mogli nam więcej zadać.  Po śniadaniu ogarnęłam się i starałam się dokończyć projekt sukienki. Trwało to tak z 3 godziny i skończyłam projekt.  Zostało mi tylko dobrać materiał i uszyć sukienkę. Na szczęście znalazłam idealny materiał do mojego projektu. Od razu wzięłam się za szycie. Zajęło to 2 godziny ale skończyłam. Byłam naprawdę zadowolona z tego projektu. Mam nadzieję że Adrienowi też się spodoba.
 Powiesiłam sukienkę na wieszak. Miałam straszną ochotę zadzwonić do Adriana.  No ale niestety nie mogłam bo Adrien miał sesję zdjęciową. No ale trudno.  Więc zadzwoniłam do Alyi. Podczas rozmowy dużo mówiła o Biedronce jaka ona jest cudowna i wspaniała. Mało co nie wybuchła śmiechem . Ale udało mi się siebie powstrzymać. Później po zakończonej rozmowie z Alyią postanowiłam przejrzeć internet. Przejrzałam forum klasowe, biedrobloga i różne inne strony internetowe.  Nagle zaczęło mu się robić nie dobrze. Szybko pobiegła do łazienki. Zwymiotowałam. Uznałam że tylko zjadłam coś nie świeżego. Po jakiś kilkunastu minutach zaczął mnie boleć brzuch. Zaniepokoiłam się.
Co widzą ludzie kiedy boli ich brzuch zwykły ból brzucha, a co widzi Marinette kiedy boli ją brzuch ciążę.  Ale spokojnie najpierw muszę to sprawdzić. Więc poszłam do apteki i kupiłam test ciążowy. Jak najszybciej poszłam do domu. Na szczęście moich rodziców nie było w domu. Pobiegła do łazienki i zrobiłam test. Po zrobieniu muszę odczekać 5 minut. To było chyba najdłuższe i najgorsze 5 minut mojego życia. Tak się bałam. A co jeśli? Jak sobie dam radę? Na szczęście mam Adriana.

5 minut później
Poszłam do łazienki gdzie znajdował się test. Bałam się. Wzięłam go do ręki. I załamałam się. Wynik był pozytywny




~ LadyNoir

Rozdział 20

                      Rozdział 20

Następnego dnia

Obudziłam się obok Adriana. Ta noc była wspaniała. Adrien robił to tak delikatnie. Na szczęście była Sobota i mogliśmy sobie pospać. Więc wtuliłam się w niego jeszcze bardziej. Jednak nie mogłam zasnąć. I leżałam tak z godzine i dopiero wtedy zasnęłam.

Obudziłam się około 11 i przy łóżku czekało na mnie śniadanie i bukiet kwiatów a przy nich karteczka

**************************************
Kocham Cię moja słodka♥

                                        Kocurek
**************************************
Ale on jest kochany. Mam szczęście że go mam. I nawet pamiętał co lubię. Kakao i tosty francuskie mój idealny zestaw śniadaniowy. Zjadłam śniadanie i poszłam do łazienki. Doprowadziłam się do porządku i podczas ubierania Adrien złapał mnie w tali
-Dzień dobry - powiedział
- Hej- odpowiedziałam
-Jak się spało? -spytał
- Cudownie masz takie wygodne łóżka- zachwyciłam się
Potem mnie pocałował. Cały czas nie mogę uwierzyć że Adrien jest moim chłopakiem. On jest taki cudowny. Przypomniało mi się jak podczas wyścigu Alix z Kimem powiedziałam Adrienowi że jest cudowny w trzymaniu przedmiotów. Teraz mnie to śmieszy ale wtedy to nie było to takie śmieszne.

Później poszłam z Adrienem do parku. Zrobiliśmy sobie piknik. Było fantastycznie. Nigdy w życiu nie dostałam tyle kwiatów i czekoladek.
- Chcesz żebym była gruba od tych czekoladek- za żartowałam
- Przepraszam - zasmucił się
- Ej! Nie obrażaj się to był żart- powiedziałam
- Naprawdę- spytał się
- Tak- odpowiedziałam
- A ja myślałem że ty...
I nie zdążył dokończyć bo go pocałowałam.  Po pikniku kocurek odprowadził mnie do domu. Dałam mu całuska w policzek i poszłam do domu. Jednak było już tak późno że od razu poszłam spać.




~LadyNoir♥

Rozdział 19

                            Rozdział 19
Po tym cudownym pocałunku spędziłam jeszcze trochę czasu z Adrienem. Nie chciałam go zostawiać no ale musiałam. Wzięli go na jakieś badania. No więc co poszłam do domu bo obiecałam się zjawić przed obiadem. I tak się trochę spóźnie. No ale trudno. Byłam w domu tak około 15:45 i od razu po wejściu do domu zjadłam obiad. Później poszłam do swojego pokoju i zaczęłam projekt nowej sukienki. Zajęło mi to tak około 2 godzin i już miałam zarys projektu.  Jednak poprzestałam na tym bo wena mnie opuściła. Później wzięłam się za odrabianie lekcji co nie było przyjemnie ale Tikki dodawała mi otuchy i po jakiś 30 minutach skończyłam.  Nareszcie mogłam odpocząć więc położyłam się na łóżku i ucięłam sobie krótką drzemkę. I to bardzo krótką bo trwała ona jakieś 15 minut. Po obudzeniu poszł la m do szpitala zobaczyć Adriena. Przynajmniej nie był już na OIOM-mie. Weszłam do niego. Niestety spał ale i tak usiadłam i mówiłam do niego. Że go kocham i nigdy go nie opuszczę. Posiedziałam u niego jakąś godzinę ale i tak się nie obudził. Dopiero gdy wychodziłam dopiero się obudził. Ale wyszłam postanowiłam że może lepiej żeby odpoczął.  Pytałam się lekarzy kiedy Adrien będzie mógł wyjść. Okazało się że wyjdzie za 2 lub 3 dni. Ucieszyłam się. Więc po rozmowie z lekarzami poszłam do domu i starałam się dokończyć projekt sukienki. Zawsze projektowanie szło mi z łatwością ale dziś coś mi nie wychodziło. Nie wiedziałam co narysować. Dlatego odstawiłam szkicownik. Usiadłam na łóżku i myślałam o Adrienie. Dlaczego ja się przy nim tak jąkałam.  Mimo że teraz wydaje mi się takie proste nie jąkać się przy nim to kiedyś było to trudne. Na ale co trzeba żyć teraźniejszością.


2 dni później

Okazało się że wypuszczą Adriena wcześniej. Dlatego postanowiłam pojechać po niego. Wiec pojechałam po niego tak około 12. Potem poszłam do jego pokoju. Pierwsze co zrobiłam po wejściu do jego pokoju to pocałował go . Zrobiłam to tak niespodziewanie. I Przyznam się Adrien się przestraszył. Ale nie fochnął się. Zaproponował mi żebym dziś do niego  przyszła do niego na noc ,ale najpierw musiałam spytać rodziców. Oczywiście się zgodzili. Wiec z kocurkien wyszliśmy ze szpitala i pojechaliśmy do jego domu. Dużo ze sobą rozmawialiśmy. Głównie o tym że tęskniliśmy za sobą. Później jeszcze trochę po bawiliśmy się z naszymi kwami i dopiero teraz zobaczyłam jaki Plagg jest denerwujący. Potem Adrien mnie pocałował a ja to odwzajemniłam. Ale nie skończyło się na jednym pocałunku. Chcieliśmy czegoś więcej. I chyba możecie się domyślić co to było.





~LadyNoir

Rozdział 18❤

                          Rozdział 18
Nie nie nie myśl o tym. Wszystko będzie dobrze.
 Nie mogłam przestać płakać. Bałam się o Adriena. Widziałam jak wiozą moje kocurka na operację. Jeszcze raz go wtedy pożegnałam.  I on oczywiście pocałował mnie i powiedział że wszystko będzie dobrze. Gdy już go  zawieźli na salę operacyjną usiadłami czekałam. Operacja miała trwać kilka godzin. Nie chciałam w tym czasie wracać do domu. Nawet gdy operacja trwała by całą noc zostanę tu. Zawsze chce być przy nim💑, wspierać go. Po jakiś 2 godzinach czekania zasnęłam.

3 godziny później
Obudziłam się po 3 godzinach. Na szczęście było już po wszystkim. Lekarz powiedział że były dość poważne komplikacje, ale udało się je opanować. Adrien powinien wróć do zdrowia za kilka dni. Bardzo się ucieszyłam. Niestety nie mogłam się z nim spotkać ponieważ musi odpoczywać. Na ale trudno. Nie chciałam wracać do domu ale moi rodzice nalegali. No niestety muszę wracać. Wyszłam ze szpitala i ruszyłam w stronę mojego domu. Cały czas myślałam o Adrienie. I tak się zamyśliłam że nawet nie wiem kiedy doszłam do domu. Gdy weszłam rodzice wypytywali mnie co z Adrienem. Przekazałam im wszystkie informacje. Też się ucieszył  że nic mu nie jest. No w końcu mój chłopak który jest członkiem naszej rodziny. Poszłam na górę ,ogarnęłam się i poszłam spać.

Następnego dnia
Obudziłam się wyjątkowo wyspana. Jedyne co mnie smuciło to że była środa i musiałam iść do szkoły. Jak zwykle poranna rutyna. No i potem poszłam do szkoły. Całe lekcje myślałam o Adrienie. Po szkole jak najszybciej pojechałam do szpitala by go zobaczyć. Dziś już mogłam wejść. Gdy Adrien zobaczył mnie w drzwiach strasznie się ucieszył. Pierwsze co zrobił gdy podeszłam to pocałował mnie i to bardzo namiętnie💏.


~ LadyNoir

Rozdział 17

Dziękuję za ponad  1000 wyświetleń.  I z tej okazji postaram się dziś wrzucić jak najwięcej rozdziałów


                      Rozdział 17
Zadzwoniłem po pogotowie. Mają przyjechać za 10 minut. Nie mogłem tak dłużej leżeć. Starałem się wydostać. Po 2  minutach udało mi się jednak noga bolała mnie coraz bardziej. Przeczołgałem się do innych osób. Byli chyba bardziej ranni ode mnie. Próbowałem im pomóc ale nie dawałem rady. Po 10 minutach przyjechało pogotowie. Nareszcie. Zabrali najpierw najbardziej rannych mnie zabrali na sam koniec. Gdy byłem już w szpitalu zrobili mi różne badania. Okazało się że mam krwotok wewnętrzny. Lekarze byli zdziwieni jak ja mogłem tego nie czuć. Prawdopodobnie pod wpływem adrenaliny nie czułem bólu.  Jednak teraz był coraz silniejszy. Lekarze powiedzieli że natychmiast muszą mnie operować. Jednak nie zgodziłem się. Dlaczego? Bo najpierw chce zobaczyć się z Marinette.

Oczami Marinette
Adriena nie było na lekcjach. Zmartwiłam się. Co się stało? Po lekcjach sprawdziłam wiadomości. Była tam informacja o wypadku. Zaczęłam czytać dalej i okazało się że wypadek miał samochód Adriana. Jak to przeczytałam to po prostu zamarła.  Jak najszybciej pojechałam do szpital żeby zobaczyć Adriana. Szukałam go po całym szpitalu. Ale wreszcie go znalazłam. Był cały po obijany. Gdy mnie zobaczył strasznie się ucieszył.
- Adrien co się stało?- spytałam się
- Wiesz miałem wypadek i jakiś idiotą wjechał w nasz samochód. I mam złamaną nogę. I gdy przywieziono mnie tu to zrobili mi badania i okazało się że jestem ciężko ranny. I mogę nie przeżyć operacji. Chcieli mnie operować od razu ale się nie zgodziłem bo chciałam najpierw zobaczyć się z tobą- odpowiedział
- Adrien ja mogłam poczekać teraz ważniejsze jest twoje zdrowie- powiedziałam
- Wiem ale boję się że to nasza ostatnia rozmowa- zmartwił się
- Nie bój się a teraz powiedz lekarzom że jesteś gotowy na operację- poprosiłam go
-Oczywiście moja słodka- odpowiedział
- Widzę że poczucie humoru ci zawsze dopisuje- zaśmiałm się
-No a jak- powiedział
-Dobrze teraz zrób to o co cie prosiłam- rzekłam
-Okej- odpowiedział
- Pa pa- pożegnałam się
- Pa - powiedział
Po tym wyszłam z sali. Przy Adriana starałam się nie rozpłakać. Ale po wyjściu już nie wytrzymałam. W mojej  głowie krążyły różne myśli. A co jeśli mu się coś stanie, a co jeśli on...


~LadyNoir

Rozdział 16

                                   Rozdział 16
I zarzuciła na nią linę. Czarny Kot złapał ją z drugiej strony. I takim sposobem złapaliśmy ją. Sięgnęła po jej okulary i rozbiłam je. Po chwili wyleciała z nich akuma.
-Pora wypędzić złe moce.
- Pa pa miły motylki
No i kolejna osoba uwolniona od akumy.
- Niezwykła Biedronka
I wszystko wróciło do normy. Oczywiście futrzaczek chciał mnie wyciągnąć na kolację. Jednak musiałam mu odmówić. Powiedziałam że spotkamy się jutro po szkole. Prosiłam go jeszcze żeby się na mnie nie obrażał. Chciałam z nim jeszcze dłużej porozmawiać ale musiałam wracać do domu. Pocałował go w policzek i pobiegła do domu.

Kilka minut później

Byłam już na dachu mojego domu. Szybko się przemienia i usiadłam u siebie w pokoju. Długo myślałam o tym koszmar  który mi się nie dawno przyśnił. Mimo że minęło dużo czasu od porwania nie mogłam zrozumieć dlaczego ktoś mi to zrobił. Po chwili mama zawołała mnie na kolację. Przestałam o tym myśleć i zeszłam na dół. Po kolacji poszłam do łazienki. Później poszłam do swojego pokoju, położyłam się na łóżku i zasnęła.

Następnego dnia

Obudziłam się wyjątkowo wypoczęta. Wstałam i doprowadziłam się do porządku. Ubrała się i wyszłam do domu. Weszłam do szkoły. Po wejściu nie ujrzałam Adriana. Pewnie się spóźni. Więc podbiegłam do Alyi i przywitała się z nią.
- Hej- powiedziałam
- Cześć- rzekła
- Widziałaś wczoraj interwencję Biedronki i Czarnego  Kota. Nagrałam wszystko i jest to na moim blogu- zaciekawiła się
- Nie- odpowiedziałam
Coś jeszcze potem mówiła ale nie słuchałam bo czekałam na Adriana.

Oczami Adriana
W drodze do szkoły jakiś idiotą wjechał prosto w nasz samochód. Wszyscy z naszego samochodu żyją. Nie wiem jak w tym drugim. Mnie strasznie boli noga i nie mogę się ruszyć. Zostałem przygnieciony przez samochód. Jakimś cudem udało mi się sięgnąć po telefon i zadzwonić po pogotowie.


~LadyNoir
Przepraszam że tak długo nie było posta ale nie miałam weny.

Rozdział 15

                              Rozdział 15
Oczami narratora
Wyglądała ona jak zwykła nastolatka ale jedno odmieniało ją od wszystkich normalnych nastolatek miała moc dzięki której niegrzeczni nastolatkowie słuchali się jej i robili co ona chciała. Akuma była w jej okularach.

Oczami Marinette
Sesja jest cudowna, no i Adrien też. Tak na prawdę wszystko jest cudowne. Podczas sesji ktoś nam przerwał.
- Natalie? - spytał się Adrien
- Nie jestem Natalie. Ja jestem Nastolatka i szukam właśnie ciebie. - powiedziała
- Mnie?- zapytał się
- Tak ciebie- rzekła
Po tym Adrien uciekł się i schował się. Ja zrobiłam to samo. I schowaliśmy się w tym samym miejscu
-Tikki kropkuj!!
- Plagg, wysuwaj pazury!!
Po chwili byliśmy już superbohatetami i ruszyliśmy do walki z Nastolatką. Próbowałam powstrzymać ją moim jojo ale nie dałam rady.
- Szczęśliwy Traf
- Lina co?- zdziwiłam się
- Co z tego zrobisz zwiążesz ją- powiedział
- Właśnie. Czarny Kocie odwrótć jej uwagę a ja znajdę ją od tyłu- rzekłam
 I oczywiście to zrobił. Próbując ją zajść od tyłu usłyszałam jak mój kocurek krzyczał
- Kotaklizm
nie wiem na czym tego użył bo byłam strasznie skupiona.
Byłam blisko niej i ...



~LadyNoir